Η περιοχή

Η Νίσυρος είναι νησί του νότιου Αιγαίου και ένα από τα Δωδεκάνησα. Ανήκει στην ομάδα των αρχαίων Νοτίων Σποράδων, και βρίσκεται δυτικά της Ρόδου, ανάμεσα στην Κω, την Τήλο και την Αστυπάλαια. Συγκεκριμένα, απέχει 8 μίλια ΒΔ. της Τήλου, και 10 μίλια νότια της Κω, στην οποία και υπάγεται διοικητικά, και 9 ναυτικά μίλια ανατολικά από το ακρωτήρι Νάτσα της Τουρκίας. Η Νίσυρος έχει έκταση περίπου 42 τετραγωνικά χιλιόμετρα και συνολικό μήκος ακτών περίπου 24 χιλιόμετρα.

Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Μανδράκι, με περίπου 700 κατοίκους στο οποίο βρίσκεται  το λιμάνι του νησιού και όλες οι διοικητικές υπηρεσίες και Αρχές. Ακολούθως, ανατολικά και σε απόσταση περίπου 7 χλμ. κατά μήκος της ακτογραμμής, βρίσκονται οι Πάλοι, ένα γραφικό χωριό  150 κατοίκων, δίπλα στη θάλασσα, στο οποίο βρίσκεται και αλιευτικό καταφύγιο με υποδομές και για μικρά ιστιοφόρα. Συνεχίζοντας και πριν να μπούμε στους Πάλους, αρχίζουμε να ανεβαίνουμε υψομετρικά και φθάνουμε περίπου 5 χλμ αργότερα στον Εμπορειό, ένα όμορφο ορεινό χωριό λίγων κατοίκων, στα 350 μ υψόμετρο, το οποίο αποτελούσε εμπορικό κέντρο του νησιού πριν εγκαταλειφθεί, ιδιαίτερα λίγο μετά τα μέσα του 1900.

Τα Νικειά είναι το τέταρτο κατά σειρά από τα χωριά που συναντά κανείς ξεκινώντας από το Μανδράκι. Βρίσκονται στα 400 μ. υψόμετρο και συνολικά περίπου 16 χλμ από το λιμάνι του νησιού.

Τα Νικειά βρίσκονται σε εξαιρετική τοποθεσία. Έχουν Νοτιοανατολικό προσανατολισμό και είναι χτισμένα αμφιθεατρικά με τρόπο που η πλειοψηφία των σπιτιών έχει θέα είτε στο Αιγαίο, είτε στην φημισμένη καλδέρα, στο κέντρο του νησιού (Β), όπου βρίσκεται και ο κεντρικός ηφαιστειακός κρατήρας “Αλέξανδρος”.

Ειδικότερα, βορειοανατολικά του χωριού βρίσκεται ο Εμπορειός, Βόρεια ο κεντρικός κρατήρας της καλδέρας με το βουνό του Προφήτου Ηλία (700 μ) ψηλότερα, Δυτικά -ΒΔ βρίσκεται ο γραφικός όρμος της Αγίας Ειρήνης και το μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού και Νότια το επίνειο των Νικειών, το Αυλάκι. Ένα πανέμορφο λιμανάκι που κατασκευάστηκε γύρω στα 1880 και αποτελούσε για τους Νικειάτες, τόσο αλιευτικό λιμάνι για τους ψαράδες όσο και εμπορικό, αφού πολλοί Νικειάτες, έμποροι κυρίως ξεκινούσαν με τα καϊκια και τις βάρκες τους για τα απέναντι νησιά, την Τήλο, την Χάλκη και την Σύμη, από όπου αγόραζαν εμπορεύματα για τα μαγαζιά τους  αλλά και εκεί πουλούσαν την πραμάτεια τους, που ήταν κυρίως γεωργοκτηνοτροφικά προϊόντα, μιας και σε αντίθεση με τα νησιά αυτά, η Νίσυρος παρά την έλλειψη φυσικών πηγών νερού, είχε ιδιαίτερα εύφορη γη της οποίας κάθε σπιθαμή, από την θάλασσα μέχρι και την κορυφή του βουνού, καλλιεργούνταν συστηματικά.

Το χωριό οικοδομήθηκε κυριολεκτικά επάνω στον βράχο, αφού ουσιαστικά καλύπτει μία βουνοκορφή ιδιαίτερα απόκρημνη προς την πλευρά της καλδέρας.

Το υπέδαφος αποτελείται από συμπαγές και ισχυρό πέτρωμα το οποίο είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό στους σεισμούς. Έτσι, παρά την ύπαρξη στην περιοχή ισχυρών σεισμών (τεκτονικών και όχι ηφαιστειακών) στο παρελθόν, ποτέ δεν σημειώθηκε καμία ιδιαίτερη ζημία στα κτίρια του χωριού.

Η μορφολογία του εδάφους στην ευρύτερη περιοχή των Νικειών, έχει επηρεαστεί από το ηφαίστειο και το ηφαιστειογενές  έδαφος του νησιού, παρουσιάζοντας μία αξιοσημείωτη ποικιλομορφία, αφού υπάρχουν τόσο πετρώδεις εκτάσεις αλλά και εκτάσεις με ιδιαίτερα γόνιμο έδαφος, αργιλώδες και ασβεστολιθικό. Το έδαφος αυτό ευνοεί τη δενδροκομία και ιδιαίτερα δέντρα που δεν έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις σε νερό, όπως οι ελιές, αμυγδαλιές, αγραμιθιές κα.

Η ευρύτερη περιοχή των Νικειών, λόγω της ποικιλομορφίας της και του διαφοροποιημένου από περιοχή σε περιοχή ανάγλυφου, διατηρούσε καλλιέργειες κάθε λογής.

Κοντά στο χωριό, καλλιεργούνταν σε ιδιαίτερα εύφορα κτήματα που χρησιμοποιούνταν ως περιβόλια, οπωροκηπευτικά, ενώ λίγο μακρύτερα ελιές, ακόμη και σιτηρά. Ορισμένες μάλιστα περιοχές, είχαν λάβει τοπωνύμιο με βάση τις καλλιέργειες που ευδοκιμούσαν εκεί (μαρούλι κα).

Λόγω της μεγάλης αγροτικής κυρίως δραστηριότητας που υπήρχε στην ευρύτερη περιοχή των Νικειών, αναπτύχθηκαν δεκάδες μονοπάτια, τα οποία οδηγούν σε πραγματικά μικρό χρόνο σε κάθε γωνιά του νησιού, αποτελώντας παράλληλα έργα τέχνης  για την κατασκευή των οποίων χρειάστηκαν πολλές δεκαετίες σκληρής δουλειάς.. Το αποτέλεσμα είναι ύστερα από αιώνες να διατηρούνται ακόμη, μαρτυρώντας την άνθιση που είχε κάποτε η περιοχή και η αγροτική δραστηριότητα.

Μάλιστα, πολλά από τα μονοπάτια αυτά, προσαρτήθηκαν σε αρχαιότερα, αφού μέχρι σήμερα διακρίνονται κατά μήκος πολλών από αυτά, μεσαιωνικές και παλαιότερες κατασκευές (φραγκικά κάστρα – “Παρλέτια” κα). Το γεγονός αυτό αποδεικνύει ότι τα μονοπάτια αυτά, από πολύ παλία αποτελούσαν τους εμπορικούς δρόμους του νησιού, κατά μήκος των οποίων υπήρχαν πύλες εισόδου (περιοχή Σταυρός κα) αλλά και παρατηρητήρια και φυλάκια. Τα μονοπάτια αυτά αποτελούν ακόμη έναν εξαιρετικό λόγο για εναλλακτικές διακοπές στο νησί.

  • Ο καιρός στα Νικειά

  • Σχόλια επισκεπτών

    Name:
    Email:
    For:  
    Mail will not be published
    (but it's required)
    Χαρτοφύλης Μιχαήλ του Κων/νου
    (Δευτέρα, Αυγ 6. 2012 09:28 ΠΜ)
    Το αν ένας τόπος είναι μεγάλος ή μικρός δεν προσδιορίζεται από την έκταση του.
    Οι άνθρωποι του το προσδιορίζουν.
    Θερμά συγχαρητήρια Γιώργο.
    Πολύ καλή δουλειά έκανες.
    Μα η ιδέα είναι υπέροχη. Κάθε πρωί -με το καλημέρα – «τα Νικειά» θα ανοίγουν τον υπολογιστή μου!.

    1 · 2 · 3 · 4 · 5 · »
  • ΤΑ ΝΙΚΕΙΑ ΣΤΟΝ ΧΑΡΤΗ

  • ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ


  • Δημιουργία, Κείμενο & Φωτογραφίες : Γεώργιος Μαστρομιχάλης